ဘုရားဂုဏ္ေတာ္
(၉) ပါး
အရဟံ၊ သမၼာသမၺဳေဒၶါ၊ ဝိဇၨာစရဏ သမၸေႏၷာ၊ သုဂေတာ၊ ေလာကဝိဒူ၊ အႏုတၱေရာ ပုရိသ ဒမၼသာရထိ၊ သတၳာေဒဝ မႏုႆာနံ၊ ဗုေဒၶါ၊ ဘဂဝါ။
အရဟံ၊ သမၼာသမၺဳေဒၶါ၊ ဝိဇၨာစရဏ သမၸေႏၷာ၊ သုဂေတာ၊ ေလာကဝိဒူ၊ အႏုတၱေရာ ပုရိသ ဒမၼသာရထိ၊ သတၳာေဒဝ မႏုႆာနံ၊ ဗုေဒၶါ၊ ဘဂဝါ။
(၁) အရဟံ= လူနတ္ ျဗဟၼာတို႔၏ ပူေဇာ္အထူးကို ခံထိုက္ျခင္း။
(၂) သမၼာသမၺဳဒၶ = အလံုးစံုေသာတရားတို႔ကို ဆရာမရွိပါဘဲ ပါရမီစြမ္းအားျဖင့္သိျခင္း။
(၃) ၀ိဇၨာစရဏသမၸႏၷ = အသိဥာဏ္ (၀ိဇၨာ)၊ အက်င့္တရား (စရဏ) တို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုုျခင္း။
(၄) သုဂတ = ေကာင္းျမတ္ေသာစကား (သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ) ကိုသာေျပာျခင္း။
(၂) သမၼာသမၺဳဒၶ = အလံုးစံုေသာတရားတို႔ကို ဆရာမရွိပါဘဲ ပါရမီစြမ္းအားျဖင့္သိျခင္း။
(၃) ၀ိဇၨာစရဏသမၸႏၷ = အသိဥာဏ္ (၀ိဇၨာ)၊ အက်င့္တရား (စရဏ) တို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုုျခင္း။
(၄) သုဂတ = ေကာင္းျမတ္ေသာစကား (သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ) ကိုသာေျပာျခင္း။
(၅)
ေလာက၀ိဒူ = သတၱေလာက သခၤါရေလာက ၾသကာသေလာက တည္းဟူေသာ ေလာကႀကီးသံုးပါးကို သိျခင္း။
(၆) အႏုတၱေရာပုရိသဒမၼသာရထိ = လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာ သတၱ၀ါ တို႔ကို ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔ေအာင္
ဆံုးမျခင္း။
(၇) သတၴာေဒ၀ မႏုႆာနံ = လူ နတ္ ျဗဟၼာ သတၱ၀ါ အားလံုးတို႔၏ ဆရာျဖစ္ျခင္း။
(၈) ဗုဒၶ = သစၥာတရားေလးပါးကို သိျခင္း၊
(၇) သတၴာေဒ၀ မႏုႆာနံ = လူ နတ္ ျဗဟၼာ သတၱ၀ါ အားလံုးတို႔၏ ဆရာျဖစ္ျခင္း။
(၈) ဗုဒၶ = သစၥာတရားေလးပါးကို သိျခင္း၊
(၉)
ဘဂ၀ါ = ဘုန္းေတာ္ (၆) ပါးႏွင့္ျပည့္စံုုျခင္း။
တရားဂုဏ္ေတာ္ (၆) ပါး
တရားဂုဏ္ေတာ္ (၆) ပါး
သြာကၡာေတာ ဘဂ၀ေတာ ဓေမၼာ၊ သႏၷိ႒ိေကာ၊ အကာလိေကာ၊ ဧဟိပႆိေကာ၊ ၾသပေနယ်ိေကာ၊ ပစၥတၱံ ေ၀ဒိတေဗၺာ ၀ိညဴဟိ။
(၁) သြာကၡာတ = ဘုရားရွင္ကိုယ္တိုင္ေဟာျခင္း။
(၂) သႏၷိ႒ိကာ = က်င့္ၾကံသူအတြက္ မ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ပင္ ကိုယ္တိုင္႐ႈျမင္ႏိုင္ျခင္း။
(၃)အကာလိက = ႐ႈပြားသူအတြက္ မဂ္ၿပီးလွ်င္ ဖိုလ္အခ်ိန္မဆိုင္းဘဲျဖစ္ျခင္း။
(၄) ဧဟိပႆိက = တရားႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ဖိတ္ေခၚရဲျခင္း။
(၅) ၾသပေနယ်ိက = မိမိသႏၲာန္၌ အစဥ္ကပ္၍ ေဆာင္ထားသင့္ျခင္း။
(၆) ပစၥတၱံ ေ၀ဒိတေဗၺာ ၀ိၫူဟိ = မဂ္၊ ဖိုလ္၊ နိဗၺာန္ ဓမၼရသကိုလက္ေတြ႕ခံစားႏိုင္ျခင္း။
သံဃာ့ဂုဏ္ေတာ္ (၉) ပါး
(၂) သႏၷိ႒ိကာ = က်င့္ၾကံသူအတြက္ မ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ပင္ ကိုယ္တိုင္႐ႈျမင္ႏိုင္ျခင္း။
(၃)အကာလိက = ႐ႈပြားသူအတြက္ မဂ္ၿပီးလွ်င္ ဖိုလ္အခ်ိန္မဆိုင္းဘဲျဖစ္ျခင္း။
(၄) ဧဟိပႆိက = တရားႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ဖိတ္ေခၚရဲျခင္း။
(၅) ၾသပေနယ်ိက = မိမိသႏၲာန္၌ အစဥ္ကပ္၍ ေဆာင္ထားသင့္ျခင္း။
(၆) ပစၥတၱံ ေ၀ဒိတေဗၺာ ၀ိၫူဟိ = မဂ္၊ ဖိုလ္၊ နိဗၺာန္ ဓမၼရသကိုလက္ေတြ႕ခံစားႏိုင္ျခင္း။
သံဃာ့ဂုဏ္ေတာ္ (၉) ပါး
သုပၸဋိပေႏၷာ ဘဂ၀ေတာ
သာ၀ကသံေဃာ၊ ဥဇုပၸဋိပေႏၷာ ဘဂ၀ေတာ သာ၀ကသံေဃာ၊ ဉာယပၸဋိပေႏၷာ ဘဂ၀ေတာ သာ၀ကသံေဃာ၊
သာမီစိပၸဋိပေႏၷာ ဘဂ၀ေတာ သာ၀ကသံေဃာ၊ ယိဒိဒံ စတၱာရိ ပုရိသယုဂါနိ အ႒ ပုရိသပုဂၢလာ ဧသ
ဘဂ၀ေတာ သာ၀ကသံေဃာ၊ အာဟုေနေယ်ာ၊ ပါဟုေနေယ်ာ၊ ဒကၡိေဏေယ်ာ၊ အၪၨလိကရဏီေယ်ာ၊ အႏုတၱရံ
ပုညေကၡတၱံ ေလာကႆ။
(၁) သုပၸဋိပႏၷ = ေကာင္းေသာအက်င့္ရွိျခင္း။
(၂) ဥဇုပၸဋိပႏၷ = ေျဖာင့္မတ္စြာက်င့္ၾကံျခင္း။
(၃) ဉာယပၸဋိပႏၷ = နိဗၺာန္ေရာက္ေရးက်င့္ျခင္း။
(၄) သာမီစိပၸဋိပႏၷ = ေလာကုတၱရာတရားနဲ႔ အညီက်င့္ျခင္း။
(၅) အာဟုေနယ် = အေ၀းကသယ္ေဆာင္လာသည့္ ပစၥည္းကိုပင္ ခံယူထိုက္ျခင္း။
(၆) ပါဟုေနယ်= ဧည့္သည္အတြက္ အထူးစီမံထားသည့္ပစၥည္းကိုပင္ အလွဴခံထိုက္ျခင္း။
(၇) ဒကၡိေဏယ် = ျမင့္ျမတ္ေသာအလွဴကို ခံထိုက္ျခင္း။
(၈) အၪၨလိကရဏီယ် = လက္အုပ္ခ်ီမိုး ရွိခိုးျခင္းကို ခံထိုက္ျခင္း။
(၉) အႏုတၱရံ ပုညေကၡတၱ = သတၱ၀ါအေပါင္းတို႔၏ ဒါနမ်ဳိးေစ့ စိုက္ပ်ဳိးရာ လယ္ေျမ ေကာင္းျဖစ္ျခင္း။
သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ ၊
အလွဴ မွန္သမွ်တြင္
တရားအလွဴသည္ အျမတ္ဆုးံ ၊
Dhamma- gift excels all
other gifts.
အရွင္ စႏၵိမာ(ဓမၼလရိပ္)
